Sükût-u Erdem Ah ile devirmesen, yıkmasan bentlerini Almasan vebalini, bedduasını; gönlün Sakin akan ırmaktık, ne yıkan ne deviren Ahdimiz; dostluk idi düşmanlık yoktu serde Ahdimizden dönmenin gereği neydi şimdi..! Tüy bitti ayasında, dikeninde gül açtı Artık davet etmesin; çağırmasın seni dil Kanatsa da sineyi, buruk olsa da veda Varsın, canın sağolsun dile düşsün elveda... Yıldızların bağrında sancılanıyor umut! Karanlığa mı düştü , geceye doğmuyor gün! Pıhtılaşmış duygular, dimağında ki cefa, Takatten düşmüş gibi, sükutu örter vefa.. Karışığım bu akşam, yüreğim iki büklüm Dudaklarım mühürlü, dilimde acı bit tat Susuyorsa sanma ki sükûtun erdeminden! Susuyorsa hatayı, örtmenin erdeminden... 3 Mart 2013